Timing, herstellen en mentale regie
“Op weg naar mijn piek”
Timing, herstellen en mentale regie
Jaarlijks organiseer ik als een soort side step voor persoonlijke ontwikkeling een retraite. Dit jaar staat alles in het teken van één thema: pieken.
Als ik aan pieken denk, denk ik meteen aan 9 mei 2026. De dag waarop ik aan de start stond van De Koning van Spanje: 85 kilometer trailrun. Alleen dat getal voelt al indrukwekkend. Dit is geen afstand die je zomaar loopt. Het vraagt voorbereiding, discipline en vertrouwen.
Maar eigenlijk begint zo’n wedstrijd al maanden eerder.
De magie van de vroege ochtend
Mijn voorbereiding start op stille ochtenden. Wanneer de wereld nog rustig is en ik mijn hardloopschoenen aantrek. De frisse lucht, lege straten en het ritme van mijn ademhaling. De eerste kilometers voelen vaak stroef. Mijn lichaam moet wakker worden.
En dan gebeurt er iets. Mijn ademhaling wordt rustiger. Mijn pas lichter. Dat moment waarop alles samenvalt en ik weer voel waarom ik dit zo graag doe. Vrijheid. Rust. Plezier. Meestal verschijnt er dan vanzelf een glimlach op mijn gezicht.
Stap voor stap sterker worden
De weken richting de wedstrijd staan volledig in het teken van opbouwen. Vier keer per week loop ik hard. Sommige trainingen zijn intens. Intervallen waarin ik mezelf dwing nét iets verder te gaan dan comfortabel voelt. Juist daar zit groei.
Andere trainingen zijn rustig en gericht op duur. Kilometers maken. Mijn lichaam laten wennen aan lange inspanning. Soms loop ik alleen, soms samen met anderen. Het gezamenlijke ritme en de gesprekken onderweg maken het lichter.
En dan zijn er de lange duurlopen. Uren onderweg zijn. Daar merk ik iedere keer weer dat trailrunning niet alleen fysiek is, maar vooral ook mentaal.
Er komen altijd momenten van twijfel: Waarom doe ik dit? Hoe voelt dit straks na zestig kilometer? En toch ga ik door. Stap voor stap. Kilometer voor kilometer.
Herstellen is óók trainen
Naast het hardlopen doe ik drie keer per week krachttraining. Niet omdat het spectaculair is, maar omdat het nodig is. Sterke spieren helpen mijn lichaam dragen wanneer vermoeidheid toeslaat.
Maar misschien heb ik de afgelopen jaren wel het meeste geleerd van herstel. Beter worden gebeurt namelijk niet tijdens het trainen, maar tijdens het herstellen. Daarom staan twee dagen per week volledig in het teken van rust. Goed eten. Geen alcohol. Op tijd naar bed. Maar ook vertragen. Een boek lezen. Mediteren. Muziek luisteren. Creatief bezig zijn met mijn bedrijf. Juist in die rustmomenten verwerkt mijn lichaam alles wat ik van mezelf vraag.
De kunst van pieken
Na de opbouwfase volgt de piekfase. Alles komt samen. De trainingen worden korter, maar scherper. Het lichaam wordt voorbereid op dat ene moment waarop het moet gebeuren.
Pieken is een spel van timing. Te veel doen en je verschijnt vermoeid aan de start. Te weinig doen en je mist scherpte. De kunst zit precies daartussenin: weten wanneer je moet duwen en wanneer je moet loslaten.
Maar misschien nog wel belangrijker: plezier houden in het proces.
Samen trainen. Nieuwe routes ontdekken. Soms lopen zonder horloge, gewoon op gevoel. En ook accepteren dat niet iedere training perfect hoeft te zijn.
Meer dan een prestatie
Voor mij gaat pieken niet alleen over een goede prestatie neerzetten. Het gaat over het hele proces ernaartoe. Over discipline én genieten. Over luisteren naar mijn lichaam. Over mentaal de regie houden.
En dan is het zover: 9 mei 2026.
Ik sta aan de start. De spanning hangt in de lucht. Om me heen staan mensen met hetzelfde doel. En terwijl ik daar sta, weet ik één ding zeker: al die vroege ochtenden, trainingen en momenten van doorzetten zitten nu in mijn benen.
Het startschot klinkt.
Uren later zie ik de finishlijn. Mijn benen zijn moe, mijn ademhaling zwaar, maar vanbinnen voel ik trots. Iedere training, iedere keuze en ieder moment van twijfel heeft me hier gebracht.
Ik steek mijn armen omhoog.
Niet alleen omdat ik de kilometers heb overwonnen, maar vooral omdat ik mezelf ben tegengekomen onderweg. Mijn discipline. Mijn doorzettingsvermogen. Mijn vermogen om te pieken wanneer het telt.
Op dat moment besef ik het echt: pieken doe je niet één dag. Het is een hele reis.
En misschien is dat wel de mooiste winst van allemaal.
Op naar Trail du Godefroy in Bouillon!
Heb je een vraag of een opmerking?
Ben jij klaar om de uitdagingen in je leven aan te gaan en de beste versie van jezelf te worden? Neem vandaag nog contact op en ontdek welke weg het beste bij jou past. Jij hebt de wil, ik help je die weg te vinden.